I Coríntios 4:9–16
| Ἀδελφοί, [9] ὁ Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀποστόλους ἐσχάτους ἀπέδειξεν, ὡς ἐπιθανατίους, ὅτι θέατρον ἐγενήθημεν τῷ κόσμῳ, καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις. [10] ἡμεῖς μωροὶ διὰ Χριστόν, ὑμεῖς δὲ φρόνιμοι ἐν Χριστῷ· ἡμεῖς ἀσθενεῖς, ὑμεῖς δὲ ἰσχυροί· ὑμεῖς ἔνδοξοι, ἡμεῖς δὲ ἄτιμοι. [11] ἄχρι τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα καὶ ἀστατοῦμεν [12] καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί· λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν, διωκόμενοι ἀνεχόμεθα, [13] βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν· ὡς περικαθάρματα τοῦ κόσμου ἐγενήθημεν, πάντων περίψημα ἕως ἄρτι. [14] Οὐκ ἐντρέπων ὑμᾶς γράφω ταῦτα, ἀλλ᾿ ὡς τέκνα μου ἀγαπητὰ νουθετῶ. [15] ἐὰν γὰρ μυρίους παιδαγωγοὺς ἔχητε ἐν Χριστῷ, ἀλλ᾿ οὐ πολλοὺς πατέρας· ἐν γὰρ Χριστῷ Ἰησοῦ διὰ τοῦ εὐαγγελίου ἐγὼ ὑμᾶς ἐγέννησα. [16] παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς, μιμηταί μου γίνεσθε. | Irmãos, [9] Deus nos pôs a nós, apóstolos, por últimos, como condenados à morte, pois tornamo-nos teatro ao mundo, aos anjos e aos homens. [10] Nós somos tolos por Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, gloriosos, e nós, desonrados. [11] Até esta presente hora sofremos fome, sede e nudez, recebemos bofetadas, não temos moradia, [12] e copiosamente trabalhamos com nossas próprias mãos; insultados, bendizemos; perseguidos, suportamos; [13] blasfemados, exortamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos. [14] Não é para vos envergonhar que escrevo essas coisas, mas para admoestar-vos como meus filhos amados. [15] Porque, ainda que uma miríade de pedagogos tivésseis em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo. [16] Exorto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores. |
| ⯇ Perícope 130 4:1–8 |
Perícope 131 I Coríntios 4:9–16 |
Perícope 132 ⯈ 4:17–5:6 |
| HOJE NA IGREJA • CALENDÁRIO DE LEITURAS |
Ver também
- Santa Nina da Geórgia (séc. IV)