Diferenças entre edições de "Marcos 14:43–15:1"
(Criou a página com "{| style="width: 100%" |- | style="width: 50%" | Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, {{sup|[43]}} λαλοῦντος τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς,...") |
|||
| Linha 1: | Linha 1: | ||
{| style="width: 100%" | {| style="width: 100%" | ||
|- | |- | ||
| − | | style="width: 50%" | Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, {{sup|[43]}} λαλοῦντος τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς, παραγίνεται Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπεσταλμένοι παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων. {{sup|[44]}} δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς λέγων· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτὸν καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς. {{sup|[45]}} καὶ ἐλθὼν εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει· χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. {{sup|[46]}} οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. {{sup|[47]}} Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον. {{sup|[48]}} καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· {{sup|[49]}} καθ᾿ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἤμην ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με. ἀλλ᾿ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί. | + | | style="width: 50%" | Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, {{sup|[43]}} λαλοῦντος τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς, παραγίνεται Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπεσταλμένοι παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων. {{sup|[44]}} δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς λέγων· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτὸν καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς. {{sup|[45]}} καὶ ἐλθὼν εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει· χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. {{sup|[46]}} οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. {{sup|[47]}} Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον. {{sup|[48]}} καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· {{sup|[49]}} καθ᾿ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἤμην ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με. ἀλλ᾿ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί. |
| − | + | | style="width: 50%" | Naquele tempo, {{sup|[43]}} falando Jesus aos discípulos, veio Judas, o Iscariotes, um dos doze, e consigo uma grande multidão com espadas e cacetetes da parte dos sumos sacerdotes, dos escribas e dos presbíteros. {{sup|[44]}} Ora, o que O traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: “Aquele Que eu beijar, Esse é; prendei-O e levai-O com segurança.” {{sup|[45]}} E, logo que chegou, aproximou-se d’Ele e disse-Lhe: “Alegra-Te, Rabbi.” E beijou-O. {{sup|[46]}} Eles, porém, lançaram-Lhe as mãos e O prenderam. {{sup|[47]}} Mas um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha. {{sup|[48]}} E, respondendo Jesus, disse-lhes: “Saístes com espadas e cacetetes a prender-Me, como a um ladrão? {{sup|[49]}} Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não Me prendestes. Mas isto é para que se cumpram as Escrituras.” | |
Revisão das 06h22min de 26 de fevereiro de 2025
| Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, [43] λαλοῦντος τοῦ Ἰησοῦ πρὸς τοὺς μαθητάς, παραγίνεται Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ὄχλος πολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων, ἀπεσταλμένοι παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶ γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων. [44] δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς λέγων· ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτὸν καὶ ἀπαγάγετε ἀσφαλῶς. [45] καὶ ἐλθὼν εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγει· χαῖρε, ῥαββί, καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. [46] οἱ δὲ ἐπέβαλον ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ ἐκράτησαν αὐτόν. [47] Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον. [48] καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· ὡς ἐπὶ λῃστὴν ἐξήλθετε μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων συλλαβεῖν με· [49] καθ᾿ ἡμέραν πρὸς ὑμᾶς ἤμην ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με. ἀλλ᾿ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί. | Naquele tempo, [43] falando Jesus aos discípulos, veio Judas, o Iscariotes, um dos doze, e consigo uma grande multidão com espadas e cacetetes da parte dos sumos sacerdotes, dos escribas e dos presbíteros. [44] Ora, o que O traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: “Aquele Que eu beijar, Esse é; prendei-O e levai-O com segurança.” [45] E, logo que chegou, aproximou-se d’Ele e disse-Lhe: “Alegra-Te, Rabbi.” E beijou-O. [46] Eles, porém, lançaram-Lhe as mãos e O prenderam. [47] Mas um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha. [48] E, respondendo Jesus, disse-lhes: “Saístes com espadas e cacetetes a prender-Me, como a um ladrão? [49] Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não Me prendestes. Mas isto é para que se cumpram as Escrituras.” |